رنج جانفرسای قربانیان اسیدپاشی

اسیدپاشی یکی از خشونت‌های رایج در پاکستان به ویژه علیه زنان است. نرخ پایین سواد همگانی از جمله دلایل کثرت وقوع این جرم است. با این حال، وضع قوانین بازدارنده به کاهش ارتکاب به این جرم انجامیده است.

اسیدپاشی، یکی از هولناک­ترین صورت‌های کینه‌­جویی است. هیچ کس نمی­‌تواند سوزش پوست – و جان – قربانیان اسیدپاشی را حتی تصور کند. در کشوری مانند پاکستان که نرخ باسوادی به سختی به نیمی از جمعیت می‌­رسد، اسیدپاشی یکی از متداول­ترین شکل‌های خشونت علیه زنان است. طبق آمار ارائه شده توسط بنیاد بازماندگان اسیدپاشی پاکستان، از هر ده نفر قربانی اسیدپاشی، هفت نفر زن هستند.

بیشترین دلایل اسیدپاشی، رد پیشنهاد ازدواج، خشونت خانگی، رد درخواستهای جنسی، و عدم اطاعت عنوان شده است. در سال‌های اخیر، تعداد قربانیان تراجنسیتی هم افزایش یافته است که بازتاب عدم بردباری و پذیرش اقلیت‌های جنسیتی در پاکستان و انگیزه گمراه­شده در جهت نابود کردن هر آنچه نامفهوم یا ناهمسو است، می­باشد.

رنج پایان‌­ناپذیر

احساس درد و سوزش بی­‌نهایت شدید ناشی از اسید حتی پس از درمان جراحات هم به پایان نمی‌­رسد؛ قربانیان چنین نمایشی فجیع از نفسی حقیر و بیمار، باید تا پایان عمر با رنج و عذاب روحی سر کنند. به راحتی می­توان دید که با متلاشی شدن پوست و گوشتشان، همه زندگیشان فرومی‌­پاشد. اغلب قربانیان، نان­آور خانواده، پدر و مادر، یا اعضایی وابسته هستند.

گزارش یک حمله

خانمی به نام س. مورد حمله اسیدپاشی قرار می­‌گیرد و با وجود سوختگی کامل ۱۵ درصد از بدنش، زنده می­‌ماند. او مادر چهار فرزند است و تنها دلیلی که باعث چنین حادثه هولناکی شد، «زیبایی» او بود. خانم س. اظهار کرده است که همسرش به دلیل حس ناامنی ناشی از زیباییش، همیشه با او دعوا می­‌کرده است. از این رو، یک روز بر چهره و بدنش اسید می‌­پاشد و با گوشی تلفن همراهش فرار می­‌کند مبادا بتواند کمک بگیرد.

پس از بهبود جراحات، س. که قبلا عادت به خوش­پوشی و پوشیدن رنگهای شاد داشت، دیگر حتی تصویر خود را در آینه تاب نمی­آورد. او می­گوید از یک جسد هم زشت‌­تر شده است. او اکنون در یک اتاق عمومی بیمارستانی با شرایط بسیار نامساعد به سر می­برد و هفته­ای یک بار معاینه می­شود. خویشاوندانش در تلاش برای گردآوری مبلغ لازم برای ادامه درمانش هستند. تنها انگیزه او برای زنده ماندن، فرزندانش هستند. هزاران نفر از قربانیان، پس از اسیدپاشی دیگر انگیزه­ای برای بازگشت به زندگی ندارند.

بدترین پیامد اسیدپاشی، پرهیز از معاشرت به دلیل تخریب چهره است. چنین بلایی، سرنوشت دختری به نام ف. بود که در سن ۱۳ سالگی آغشته به اسید شد. نزدیک به ۴۰ عمل جراحی روی او صورت گرفت اما باز هم به دلیل فقدان حمایت روحی، با خودکشی به زندگی کوتاه و جانکاه خود پایان داد.

تاثیر قانون بر کاهش جرم

تعداد حملات اسیدپاشی در پاکستان تا سال ۲۰۱۵، روندی صعودی داشت. بنا به گزارش بنیاد بازماندگان اسیدپاشی، موارد سالانه اسیدپاشی در سال‌های اخیر رو به کاهش اما همچنان چشمگیر است. تنها دلیل قابل پذیرش این کاهش را می­‌توان کوشش برخی سازمان‌ها و فعالیت‌هایشان برای افزایش آگاهی همگانی دانست. یکی از این فعالیتها، کمپینی با محوریت فیلم «نجات چهره» به کارگردانی «شارمین عبید چینوی» بود که برنده اسکار هم شده است. بهترین جنبه چنین کمپین‌هایی، جلب توجه دستگاه قانونگذاری بود که به وضع قانونی با هدف پیشگیری از اسیدپاشی انجامید.

قانون کنترل و پیشگیری از اسیدپاشی، مشخصا اسیدپاشی را جرم انگاشت و موجب کاهش موارد ارتکاب شد. این قانون نه تنها جریمه­ای به مبلغ یک میلیون روپیه پاکستان بلکه حبسی به مدت حداقل ۱۴ سال را هم برای مجرم در نظر گرفته است. علاوه بر این، امکان سپردن وثیقه یا گذشت شاکی برای جرم اسیدپاشی وجود ندارد. به عبارت دیگر، مجرم نه می­تواند فرار کند و نه با جلب نظر شاکی، راه خود را به آزادی باز کند. در موارد گوناگون قابل وثیقه و یا گذشت، با وجود ارتکاب به اعمالی فجیع، همیشه شاهد آزادی متهمان دارای توانایی مالی و ادامه زندگی عادیشان بدون کوچکترین ناراحتی هستیم؛ قربانی می­ماند و کوهی از رنج! هر مبلغ پرداختی مجرم به قربانی هم هیچ گاه آلام جسمی و روحی وی را تسکین نمی­‌دهد.

تشدید برخورد

طی سال‌های اخیر به دستور دولت پنجاب، پرونده‌­های اسیدپاشی در دادگاه‌­های ضدتروربیسم و تحت قانون مبارزه با تروریسم رسیدگی می­‌شوند. به این ترتیب، ممکن است مجرم به حبس ابد محکوم شود. قانون پیشتر یادشده کنترل و پیشگیری از اسیدپاشی هم موجب اعمال اصلاحات مهمی در قانون کیفری و آیین دادرسی کیفری پاکستان، از جمله شمول تعریف «آسیب» بر جرائم اسیدپاشی و سوختگی شد. طبق این اصلاحات، مجرم را می­توان به حبس ابد محکوم کرد. با همه این اوصاف، تعداد موارد ارتکاب به اسیدپاشی هنوز هم به دلیل عدم اجرای درست قوانین یادشده زیاد است.

در این اوضاع دشوار پایین بودن سطح سواد همگانی و وقوع چشمگیر چنین جرم دهشتناکی، وضع و اجرای قوانینی لازم است که نه تنها مجرمان بالقوه را از ارتکاب به اسیدپاشی باز دارد بلکه از قربانیان نیز حمایت کند. از سوی دیگر، تنظیم مقررات سختگیرانه بر تامین و توزیع اسید و مواد شیمیایی خطرناک بسیار ضروری است. در قانون قدیمی موجود، فروش غیرمجاز اسید و مواد شیمیایی خطرناک، مجازات و جریمه‌­ای ناچیز را در پی دارد. علاوه بر وضع قوانین، نظارت بر اجرای درست آنها مهم­تر است.

4.5/5

مطلب برای شما جذاب بود؟
در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک‌گذاری در واتساپ
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک‌گذاری در توییتر
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک‌گذاری در لینکدین
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک‌گذاری در تلگرام

مطالب پیشنهادی

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وکیلیکس در شبکه‌های اجتماعی

بیانیه مسئولیت

نظرات ابراز شده در محتواهای منتشر و به اشتراک گذاشته شده وکیلیکس، نظر شخصی تولیدکنندگان آنهاست و به معنی تایید وکیلیکس نیست!
اسکرول به بالا