تلاش برای برابری

نگاهی به زندگی شِرلی بِیل، وکیل دادگستری آمریکایی که دیروز 100 ساله شد و 60 سال سابقه حرفه‌ای خود را در میان تبعیض جنسیتی دهه‌های میانی قرن بیستم آغاز کرد و با فهرستی از افتخارات به پایان رساند.

پاییز سال ۱۹۵۳، خانم شِرلی د. بِیل به عنوان دانشجوی سال سومی وارد دانشکده حقوق هاروارد شد؛ او دو سال گذشته را در دانشکده حقوق دانشگاه نورت­ایسترن تحصیل کرده بود. هنگامی که درهای این دانشکده به مدت بیش از ده سال بسته شد، دانشجویانش خود به خود در دانشگاه بوستون ثبت نام شدند اما خانم بیل که قبلا از هر دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد اقتصاد در دانشگاه نیویورک با رتبه ممتاز فارغ‌­التحصیل شده بود، به دانشکده حقوق هاروارد چشم داشت که به تازگی از سال ۱۹۵۰، شروع به پذیرش دانشجویان دختر کرده بود. اِروین گریزوُلد، رئیس وقت دانشکده حقوق هاروارد، پس از بررسی سوابق تحصیلی خانم بیل، با پذیرش وی موافقت کرد.

عشق به هاروارد

خانم بیل که دیروز (۲۷ جولای – ۶ مرداد) ۱۰۰ ساله شد، می­‌گوید «من عاشق هاروارد بودم؛ تحصیل در این دانشگاه، بسیار هیجان‌­انگیز بود.» او بیش از ۶۰ سال به حرفه وکالت و دفاع از موکلان در دادگاه‌­های بوستون اشتغال داشت و هنوز هم پاسخگوی تماس‌های موردی موکلان برای مشاوره حقوقی است. چندی پیش، وی در مصاحبه‌­ای با شوخ‌­طبعی و سرزندگی ویژه خود، از زندگی حقوقیش سخن گفته بود.

خانم بیل که هنگام تحصیل در دانشکده حقوق هاروراد، دو کودک خردسال در خانه داشت، همیشه از عدم امکان مشارکت بیشتر در فعالیت‌های فوق برنامه دانشکده ابراز تاسف می­‌کند؛ «پس از پایان کلاس، به سرعت به خانه نزد فرزندانم برمی‌­گشتم.» با این حال، توانست در یک رویداد تامین مالی برای دانشکده حقوق هاروارد مشارکتی فعال داشته باشد؛ شنیدن صدای دختری جوان برای افراد خیر به قدری غیرعادی بود که یکی از آنها نزدیک بود پس بیفتد؛ «به آقایی زنگ زدم و گفتم دانشجوی دانشکده حقوق هاروارد هستم و موضوع را مطرح کردم. باورش نمی­شد و فکر می‌­کرد قصد کلاهبرداری دارم.»

تحصیل و کار

خانم بیل که در سال ۱۹۲۰ در شهر نیویورک متولد شده است، و در طول جنگ جهانی دوم به عنوان کارشناس اقتصادی در هیئت ملی حل اختلاف کار ویژه دوران جنگ با مسئولیت کاهش هزینه‌­های کارگری در صنعت کاغذ منطقه نیوانگلند (شامل ۶ ایالت شمال شرقی آمریکا) خدمت کرد. پس از بله گفتن به اندرو بیل که مهندس بود و تا هنگام مرگ در سال ۲۰۰۹ به مدت ۶۶ سال در کنار هم زندگی کردند، به بوستون نقل مکان کرد و در دانشگاه نورت­ایسترن ثبت نام کرد.

اگرچه خانم بیل، تحصیلات حقوقی خود را در هاروراد به پایان رساند اما مدرک ممتاز مربوطه را دانشکده حقوق نورت­ایسترن در سال ۱۹۵۴ صادر کرد. پیدا کردن شغل حقوقی برای زنان آسان نبود. او به برکت ناآشنایی با ماشین تایپ هم از دام منشی شدن در دفاتر حقوقی که برای بسیاری از خانم‌ های دانش‌­آموخته حقوق پهن بود، گریخت، و بالاخره، به منظور وکالت پرونده‌­های خانواده در یک موسسه حقوقی استخدام شد. در سال ۱۹۶۴ به همراه ریموند ه. یانگ، موسسه حقوقی یانگ اند بیل را با تمرکز بر دعاوی خانواده تاسیس کرد؛ مشارکتی که نزدیک به ۵۰ سال برقرار ماند.

لذت دفاع از موکل

خانم بیل شوری فوق­العاده برای دفاع از موکلان در دادگاه داشت؛ «به این بخش از حرفه وکالت، دلبستگی خاصی داشتم؛ می ­توانستم بی­ وقفه در دفاع از موکلم صحبت کنم. البته، آن روزها احساس می­‌کردم که مسئولیت همه خانمهای وکیل را به دوش می­‌کشم زیرا اگر مرتکب اشتباهی می­‌شدم، همه زنان به کندذهنی و ناشایستگی بدنام می­‌شدند. بنابراین، باید نهایت کوشش خود را به عمل می­‌آوردم که بهترین باشم … و شدم.»

بیل و یانگ به عنوان وکلای مدافع خواهان/شاکی، پرونده‌­ای با موضوع تخلف پزشکی را وکالت کردند که الهام بخش رمان پرفروش «حکم» شد. فیلم این رمان در سال ۱۹۸۲ به کارگردانی سیدنی لومت و بازی پل نیومن اکران شد. سوابق کاری خانم بیل شامل یک دوره معاونت الیوت ریچاردسن، دادستان کل ایالت ماساچوست هم می­‌شود. هنگامی که ریچاردسن در سال ۱۹۶۹ به قصد پیوستن به دولت نیکسن در واشنگتن از سمت خود کناره‌­گیری کرد، خانم بیل را به عنوان مشاور حقوقی ارشد اداره بهداشت روانی ماساچوست معرفی کرد. او از همین سال تا سال ۱۹۷۴ در این سمت، به خدمت ادامه داد.

تبعیض جنسیتی

خانم بیل خاطرات بسیار زیادی از تعجب قضات و وکلا به هنگام برخورد با خود دارد؛ «قضات نمی‌­دانستند با یک خانم وکیل مدافع در دادگاه چگونه برخورد کنند.» یک بار، قاضی تهدید کرد که دادخواستش را رد می­‌کند؛ او گفت تقاضای تجدید نظر می­‌کند؛ «و قاضی با لحنی که هرگز فراموش نخواهم کرد، پاسخ داد البته که می­تونی تقاضای تجدید نظر کنی اما می­دونی بعد از این که بالاخره تصمیم بگیری می­خوای چه لباسی بپوشی، چی باید بگی؟»

آقای یانگ، همکار او، می‌­گوید هر بار که خانم بیل به سد تبعیض جنسی می­‌خورد، مهارت‌های تخصصی او چیره می‌­شد و سرافراز از دادگاه بیرون می­‌آمد. یکی از این موارد، پرونده تخلف پزشکی دیگری بود که قاضی مربوطه مانند حکایت قبلی، او را به دلیل زن بودن مورد تمسخر قرار داد و گفت که هیچ امیدی به پیروزی نداشته باشد. او نه تنها رای هیئت منصفه را به نفع خود گرفت بلکه بسیاری از وکلای شاهد و ناظر بر جلسه، دفاعیه نهایی وی را یکی از شاهکارهای همه عمرشان توصیف کردند.

تلاش برای برابری زنان

خانم بیل، افتخارات بسیاری کسب کرده است؛ انتصاب در کمیسیون حقوقی آرای ایالتی توسط فرماندار وقت ایالت ماساچوست در سال ۱۹۷۷، جایزه گیدیانز ترامپت توسط سازمان «مشارکت جمعی برای عدالت» به خاطر تعهد به وکالت مستمندان در سال ۲۰۰۷ فقط دو نمونه ارزشمند از این دست است.

خانم وکیل ۱۰۰ ساله که در آغاز حرفه خود، شاهد و قربانی جو نامساعد و تبعیض جنسیتی دستگاه قضایی ایالات متحده علیه زنان بوده است، از پیشرفت چشمگیر زنان در این حوزه، احساس دلگرمی می‌­کند؛ «فکر می­‌کنم زنان، بلندترین گام‌ها را در حرفه وکالت برداشته‌­اند؛ بلندتر از شاغلان هر حرفه دیگری، حتی پزشکان! از مشاهده برابری زنان در دستگاه قضایی و سیستم حقوقی، بیش از هر جای دیگری لذت می­برم؛ جامه هیچ شغلی بر تن زنان گشاد نیست؛ حتی ریاست جمهوری!»

4.5/5

مطلب برای شما جذاب بود؟
در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک‌گذاری در واتساپ
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک‌گذاری در توییتر
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک‌گذاری در لینکدین
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک‌گذاری در تلگرام

مطالب پیشنهادی

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

وکیلیکس در شبکه‌های اجتماعی

بیانیه مسئولیت

نظرات ابراز شده در محتواهای منتشر و به اشتراک گذاشته شده وکیلیکس، نظر شخصی تولیدکنندگان آنهاست و به معنی تایید وکیلیکس نیست!
اسکرول به بالا